Onderstaand het reisverslag van onze vakantie in 2007.
Woensdag 20 juni 2007:
Tja, het zit erop! Laatste uren op Rethymnon breken aan maar er is geen twijfel over mogelijk maar we komen hier absoluut terug.
Om 09:00 uur hebben we onze kamer 508 verlaten en hebben de koffers in de lobby van het hotel gezet. Daarna lekker de stad in om het één en ander op gepaste wijze af te sluiten. In ieder geval is het weer bloedgeslagen heet (37 gr) en zoals het er nu voor staat wordt het van het weekend zelfs 42 Graden.
Nog even een paar laatste dingen kopen. Nou ja, Kaat dan want ze had weer kleedjes en dergelijke in haar hoofd. En als ze dat wil hebben dan moet je van goede huize komen om dit uit haar hoofd te krijgen. Ik begin er al niet eens meer aan.
Vervolgens afscheid genomen van Dragan en Misha. We zullen we die jongens absoluut missen.
In de middag hebben we een kleine pasta genuttigd omdat we eigenlijk niet meer aan eten toe zouden komen. Omdat het zo heet is/was, en mede door het feit dat we tijdelijk zonder-vaste-woon-en-verblijfplaats waren, besloten we om onze "douche" te nemen in het zwembad van het hotel. Heerlijk koud water en na de duik lekker drogen om, vlak voor de tijd dat we opgehaald zouden worden, vervolgens je normale kleding weer eens aan te doen.
Omstreeks 19:30 uur stopte er een taxi voor het hotel en het bleek dat deze chauffeur ons kwam halen. Wat een luxe allemaal! Gelukkig geen bus om iedereen nog even op te halen.
Na een flink uur rijden kwamen we aan op de luchthaven van Heraklion. Minder professioneel dan op Schiphol maar dat kan voor mij de pret niet drukken. Ik vind het allemaal geweldig! Al die paniek bij de toeristen, prachtig om te zien.
Vanaf de incheck zijn we richting de Lounge lopen en om 21:50 uur (plaatselijke tijd, hè? Bij ons gaat er een uurtje af) kozen we het luchtruim met de Boeing 737 van Transavia. Een kleine drie en een halve uur vliegen later landden we op Schiphol en na enkele minuten wachten verschenen de koffers op bandje 9. Had ik al verteld dat Kaat nu al in een vakantie-dip zit? Nee he? Nou, echt wel want het huilen stond haar nader dan het lachen.
Buiten hebben de bus naar "lang parkeren" gepakt en binnen 5 minuten stonden we voor ons autootje.
Het was ondertussen al enige tijd donderdag en na een korte rit stapten we om 02:00 uur ons huissie binnen om, na het drinken van een koud glas Rosé, ons bed op te zoeken.
Dit was ons "avontuur" vanuit Rethymno 2007.
Wij hopen dat jullie een beetje leesplezier aan deze krabbels hebben gehad.
Groetjes..
Dinsdag 19 juni 2007:
Vandaag een beetje lopen struinen. We zijn allebij best wel een beetje lui want we hebben deze vakantie eigenlijk niet (spreekwoordelijk) echt stil gezeten. Beetje de schaduwplekken opgezocht omdat Kaat nog steeds met haar lichte allergie rondbanjert.
In de middag zijn we wel naar het strand gegaan maar hebben er niet op gelegen. Gewoon handoekje mee en lekker een klein uurtje in het water blijven dobberen. Gevolgd door een klein duikje in het hotelzwembad om vervolgens op de kamer een heerlijke douche te nemen.
Oh ja, leuke anekdote. Ik heb iets met stoelen en doorheenzakken. Ik ben namelijk bij het zwembad weer eens door zo'n ligstoel gezakt. Hoe krijg ik het toch iedere keer weer voor elkaar?
In de avond hadden we en reservering gemaakt (ja echt!) voor een afscheidsdiner in een restaurant ("Palazzo") gelegen in de ons zo bekende havenkom. Wij hadden een prive balkon gereserveerd die uitkijk op alle terrassen.
Dit bovengenoemde restaurant is best wel chique maar alle gasten lopen in korte broek en T-shirt. Wij dus ook want het was toch veel te heet om een spijkerbroek aan te hebben.
We wilden (weer) vis eten en na een kort gesprek verzocht onze Maitre mij om hem even te volgen naar, de op dat moment nog levende, etenswaren. GEWELDIG! Ik mocht ons eigen diner uitzoeken. Dit is toch wel heel speciaal hoor. Ik heb van alles wat uitgezocht en mocht iemand dit zich nog afvragen, ja een spartelende kreeft zat er ook bij. Natuurlijk ook een flesje wijn erbij want dat kan en mag niet ontbreken.
Je voelt je op zo'n moment toch wel heel erg rijk hoor maar ja...... we werken er hard voor en op sommige momenten mag je jezelf best wel een beetje kietelen, toch?
Om een kort verhaal lang te maken. Het eten was echt formidabel. Enorm veel vis en de smaak!!!!!!!! Subliem. We hebben natuurlijk de nodige foto's gemaakt en deze zal ik binnenkort op de weblog publiceren.
Groetjes.
Maandag 18 juni 2007:
Vandaag, in het midden van de stad, een plaatselijke markt opgezocht. Niets geen geordende kramen en dergelijke maar gewoon een stuk zeil gespannen en op een tafel al je koopwaren neerdonderen. Echt neerdonderen want er zat totaal geen logica in. Wel heel leuk om te zien. Vooral het fruit kost hier geen drol. Thuis betaal je jezelf blauw voor een watermeloen en hier krijg je bijna geld toe.
Na de markt zijn we door diverse zijstraten heengelopen op jacht naar leuke Kodak-momenten. In ieder geval probeerden we de toeristische straten te mijden. Dit is ons overigens goed gelukt. Wat leven die mensen hier toch geweldig. We hebben zo het gevoel dat ze hier echt niet stijf staan van de stress.
In de avond raakten we op ons welbekende terras (hoe kan het ook anders, he?) aan de praat met de twee barmannen Dragan en Misha. Sinds kort heeft Rethymnon een nieuwe Burgermeester en die heeft gelijk nieuwe regels afgekondigd. Een van de regels luidt dat niemand in de horeca meer mensen mag "proppen" (dit is zoiets als actief uitnodigen om een versnapering op jouw terras te nuttigen). Om dit te controleren heeft de plaatselijke politie mensen in burger rondlopen en als je als Horeca-man "gepakt" wordt ligt er een boete van €2000 Euro op je te wachten. Vandaar de de jongens continu op de uitkijk waren naar deze gasten.
Wij snappen er overigens helemaal niets van want dat "proppen" heeft wel zijn charmes. Niemand is opdringerig en als je niet wilt laten ze je met rust. Dragan en Misha snappen er ook al niet meer van.
Om even terug te komen op de horeca. Wij hebben natuurlijk weer de wildste plannen gehad om hier een leuk tentje te beginnen maar na de diverse gesprekken blijkt dat je als buitenlander eigenlijk geen poot hebt om op te staan mits je met een lokale getrouwd bent. Anders wordt het zeer moeilijk om je hoofd boven water te houden omdat de Grieken heel erg aan hun eigen normen, waarden en geschiedenis hangen. Je bent en blijft, in hun ogen, toch een buitenlander. Ondanks dat deze mentaliteit ons zeer aanspreekt hebben we toch maar besloten om te wachten op Gaston van de postcode-loterij. (hij belde me laatst om te zeggen dat hij binnenkort voor onze deur zou staan, trouwens).
Zondag 17 juni 2007:
Over deze dag kunnen we kort zijn. HELEMAAL NIETS GEDAAN! Even naar het strand geweest want we hadden nog geen zee gevoeld. Over voelen gesproken. Het zand is me hier toch heet. Je verbrand echt je pootjes en we snapten al niet waarom de mensen op het strand richting de zee aan het rennen waren. Nu dus wel! auw!
Dit was het voor vandaag.
Groetjes.
Zaterdag 16 juni 2007;
Vandaag de laatste dag dat we de auto zouden hebben. Na twee dagen hadden we beide het gevoel dat nog een dag rondrijden net iets te veel zou zijn maar na enig kaartonderzoek besloten we om een kleine ronde via de zuidkust te gaan maken.
De route ging eerst richting "Spilli" (Hier waren we twee dagen geleden ook al langs gereden) om vervolgens binnendoor naar de kust te crossen. We reden eigenlijk vrijwel onmiddellijk door een kloof die absoluut het vastleggen waard was. Dit hebben we dus ook maar gedaan.
De rit verliep verders via het ene na het andere dorp in de richting van de plaats "Frangokastello" . In deze plaats . . . . . . . . . . . . . . .
Nieuwsgierig naar het verdere verloop? Het vervolg van het reisverslag is te vinden op weblog http://jurcas.blogspot.com. Op deze Blog zijn ook diverse foto's te vinden.